Toon info
Diego Joosten

© Diego Joosten

Expo Niel 1994

‘Niel’ Individuele tentoonstelling - Niel - 1994 Diego Joosten °1962, woonde in zijn jeugd in de Rupelstreek waar...

Meer werken

Niel
Individuele tentoonstelling

– Niel – 1994

Diego Joosten °1962, woonde in zijn jeugd in de Rupelstreek waar hij ook geboren werd (Reet)
Zijn artistieke opleiding kreeg hij aan de KASK van Gent, waar hij is blijven wonen, hij volgde erna de afdeling Monumentale kusten met als specialisatie schilderkunst.
Binding met de rupelstreek is er gebleven door zijn functie van leraar plastische opvoeding aan de kunstacademie van Boom en NIel.
Diego Joosten is betrekkelijk trouw gebleven aan de specialisatie van zijn opleiding, namelijk schilderkunst.
Hij bergon aanvankelijk vrij expressief maar evolueerde nadien naar de abstractie met zeer veel aandacht voor sensibele – persoonlijke – verftoets.(iets wat bijvoorbeeld voor Piet Mondriaan in zijn bekendste periode er eigenlijk al teveel aan was die penseltoets – later onzichtbaar gemaakt door de bijna machinaal egaal schilderende hard-edge kunstenaars met Ellsworth, Kelly voorop)
Diego is op zoek en dit in een periode waar originaliteit niet langer een norm is en in dit boeiend onderzoek kot hij terecht in een vorm van monochromatische schilderkunst. (monochroom betekent letterlijk schakeringen in één kleur. Het zijn soms onopvallende nuances en weinig opvallende kleurcontrasten, waarbij de toeschouwer ook een rol speelt, want door het werk vanuit een ander standpunt te bekijken varanderd het licht op het oppervlak)
Diego is een schilder die in het plat vlak geen beperking ziet om zijn innerlijke te veruiterlijken. Hij bewerkt het oppervlak, de huid met materie meestal verf maar sons ook met andere, niet voor de hand liggende, dingend zoals bijvoorbeeld insecten en bekomt zo een bepaald textuur in zijn werk. Het eindresultaat imponeert door een zekere evenwicht maar bijzonder door de virtuositeit van het schilderen. Kleur is bij de kunstenaar soms het radicale thema al het andere is er ondergeschikt aan gemaakt. De doeken worden in verschillende lagen geschilderd waarbij het eventuele onderwerp zodanig geabstraheerd wordt zodat elke anekdotiek verdwijnt.
In naderre werken schildert hij eerst een grondlaag vervolgens lagen waardoor de ogenschijnlijke monochromie doorbroken wordt, soms zoals eerder germeld zelfs door insecten waardoor de schilderijen een eigen esthetiek krijgen. De visuele kracht van zo’n ogenschijlijk ‘eenvoudig’ doek is overweldigend.
Door zijn werk schemert onmiskenbaar eerbied voor grote kunstenaars, zoals Per Kirkeby en Cy Twombly om er enkele te noemen.
Diego joosten werkt naar het scheppen van een illusie, naar de abstrahering toe. Hij beeft dat dit in de kunstgeschiedenis al meerdere keren is doorgemaakt; maar weet ook datele schilder of kunstenaar zijn eigen geschiedenis moet maken, steeds weer opnieuw. De strijd is nog niet gestreden.

Jules De Ranter